Petrus Daems

Biographia
Petrus Daems werd in 1590 geboren te Antwerpen als zoon van een welgestelde koopman. Dankzij zijn afkomst genoot hij een zeer volledige opvoeding; hij ontwikkelde zich tot een geleerd man die onderlegd was in vele talen. Op vierentwintigjarige leeftijd, op 22 februari 1614, legde hij zijn professie af in het kartuizerklooster van Lier. De kartuis van Lier voer wel bij zijn komst, aangezien de familie Daems het klooster met grote vrijgevigheid steunde.
De jonge monnik was ambitieus en koesterde plannen om de Kartuizerorde te hervormen. Hij schreef hierover zelfs een traktaat. In 1619 kreeg hij toestemming om naar de Grande Chartreuse te reizen om het te verdedigen. Zijn verblijf daar verliep echter anders dan gehoopt: de prior-generaal wist zijn aanmatigende hervormingsdrang de kop in te drukken. Daems kreeg de opdracht om de vrome beginselen van het noviciaat opnieuw te doorlopen om zo tot inkeer en nederigheid te komen. Hij werd enige tijd als vicaris naar de kartuis van Val-Saint-Hugon (Savoie) gezonden.
Na zijn verblijf in Frankrijk begon zijn klim in de hiërarchie van de Orde .Het generaal kapittel stelde hem in 1625 aan als prior van de kartuis van Herne. Onder zijn leiding bloeide het huis op: hij verfraaide het meubilair en voltooide, dankzij externe donaties, de voorkerk. In 1629 werd hij benoemd tot prior van het khuis in Zelem . Op 20 oktober van dat jaar handelde hij namens het klooster een grondruil af met de dorpsgemeenschap. Uit verslagen van het Zelems kartuizerarchief, gedateerd op 17 augustus 1630, blijkt dat hij daar leiding gaf aan een gemeenschap van zes monniken.
In 1632 reisde Daems opnieuw naar het generaal kapittel. Ditmaal verliep het bezoek moeizaam; hij werd er vastgehouden en vervolgens overgeplaatst naar het kartuizerklooster van Ripaille. Uiteindelijk keerde hij in 1633 terug naar zijn wortels, zijn geboortestad Antwerpen. waar hij prior werd. Hij overleed er in deze functie op op 13 juli 1653, na een bewogen leven in dienst van de Orde der Kartuizers.

b>Opera
• Encomiasticum solitudinis cartusianae cum gratulatione ad Henricum De Ram eiusdem instituti candidatum
...